മാനസപുത്രി

കവിത: മാനസപുത്രി

മന്ദാരപൂവ് പൂത്ത മണ്ണിൽ,

മാനസപുത്രിയായി നീ വന്നു,

സൗരഭമായ് പുഷ്പനൃത്തം,

ചന്ദനഗന്ധമായ് നിന്റെ മൊഴി.

നിന്റെ നോട്ടം മയൂരനൃത്തം,

നീലാംബരത്തിൽ നക്ഷത്രദീപം,

കാറ്റിന്റെ താരാട്ടുപാട്ടിൽ,

നിന്റെ ചിരി മധുരം പൊഴിയും.

മന്ദാരമാല ചൂടിയ മണ്ണിൽ,

നീയൊരു ദേവി, സ്വപ്നസൗന്ദര്യം,

നിന്റെ പാദം തൊട്ട മേടയിൽ,

താമരപ്പൂവ് വിടരും മനോഹരം.

മാനസപുത്രി, നിന്റെ വരവിൽ,

ഹൃദയം പെയ്യും അമൃതവർഷം,

നിന്റെ സ്പർശം, ഗന്ധവാഹിനി,

ജീവന്റെ നാദം, ശാന്തിസൗരഭം.

Nidheesh S Ezhumavil