ആഴ്ച്ചാവൃത്തം

കവിത:- ആഴ്ച്ചാവൃത്തം

രചന നിധീഷ് എസ്സ് എഴുമാവിൽ

ചൊവ്വയുടൻ തുടക്കം 

ചൂടേറിയ വാക്കുകളുടെ കൊടുങ്കാറ്റ്,

ബഹളം, ഭീഷണി, ഭാവഭംഗി,

വാക്കുകൾ തമ്മിൽ കുരുങ്ങിയപ്പോൾ

അർത്ഥം ഒളിച്ചോടി.

ബുധനായി വന്നപ്പോൾ 

കൂട്ടയോട്ടം,

കീബോർഡുകൾക്ക് കാല് വളർന്നു,

ചിന്തകൾക്ക് തലകറക്കം,

ഓരോരുത്തനും ഓടി രക്ഷപെടാൻ

സ്വന്തം സത്യം ചുമന്നുകൊണ്ട്.

വ്യാഴം വന്നു 

യാത്ര തുടങ്ങി,

എന്നാൽ സമാധാനം കൂടെ വന്നില്ല;

ചോദ്യങ്ങൾക്ക് മറുപടിയില്ല,

മറുപടികൾക്ക് അർത്ഥമില്ല,

അർത്ഥത്തിന് ഉടമസ്ഥനുമില്ല.

വെള്ളിയോടെ 

ശമനത്തിന്റെ സൂക്ഷ്മ സൂചന,

തീ അണയുന്നില്ല,

പക്ഷേ ജ്വാല മന്ദമായി;

ഇടയ്‌ക്കിടെ മാത്രം

ഒരു മൂളൽ,

ഒരു ഞരക്കം 

ഉറക്കത്തിനുമുമ്പുള്ള ശരീരത്തിന്റെ

അവസാന പ്രതികരണം പോലെ.

ഞായറാഴ്ച 

പൊതു അവധി.

വാക്കുകൾക്കും അവധി,

വൈരങ്ങൾക്കും വിശ്രമം;

ആർക്കും ഒന്നും പറയാനില്ലാത്ത

ഒരു ശാന്തദിനം.

പക്ഷേ…

അഗമാന ബഹളത്തിൽ കാലുഷിതമായ

ആ ഗ്രൂപ്പിന്റെ

നിഴലുകളിൽ പതുങ്ങിയിരുന്ന

പുലികൾ

പതിയെ പുറത്തുചാടി.

പൊതുവേദിയിൽ മൗനം,

സ്വകാര്യ സന്ദേശങ്ങളിൽ

വീരവാദം;

“ഞാൻ പറഞ്ഞത് നീ കേട്ടോ?”

“അവൻ പറഞ്ഞത് നീ കണ്ടോ?”

എന്ന ചോദ്യങ്ങൾ

ഇൻബോക്സുകളിൽ കുത്തിവെച്ചു.

പരിഹാരങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയപ്പോൾ 

പുലികളും വീണ്ടും

കാട്ടിലേക്കു മടങ്ങി;

നഖങ്ങൾ മടക്കി,

പല്ലുകൾ മറച്ചു,

“ഞാൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല”

എന്ന നിസ്സാരതയോടെ.

ഇന്നിതാ 

ആ കൂട്ടായ്മ

പൂർണ്ണനിദ്രയിൽ.

ശ്വാസം മാത്രം ബാക്കി,

സ്വപ്നങ്ങൾ പോലും മൗനം.

ഭാവിയിൽ

വലിയത് ഒന്നുകൂടി സംഭവിച്ചാൽ,

അന്നേ ദിവസം

ഇത് വീണ്ടും ഉണരും 

ബഹളത്തിനായി,

കൂട്ടയോട്ടത്തിനായി,

പരിഹാസത്തിന്റെ

പുതിയ അധ്യായത്തിനായി.

ഇപ്പോഴോ?

ശാന്തമായി…

വളരെ ശാന്തമായി…

കൂട്ടായ്മ വീണ്ടും

നിദ്രയിലേക്കു പോയിരിക്കുന്നു.

ഈ കവിതയുടെ പ്രധാന വൃത്തം മുക്തവൃത്തം ആണ്.

കിഡ്നി സ്റ്റോൺ

ആശുപത്രി, വെള്ളക്കോട്ടിന്റെ കോട്ട,

വേദനയുടെ വീഥിയിൽ വിളക്കിന്റെ മോടി!

കിഡ്നി സ്റ്റോൺ, കല്ലിന്റെ കുഞ്ഞു രാജാവേ,

നിന്റെ തോഴനല്ലേ, എന്റെ മൂത്രപാതയിലെ ദ്രോഹി?

വൃക്കയിൽ നീ വിരാജിക്കും, തിളങ്ങും താരകം,

പക്ഷെ, വേദനയാലെന്റെ ഹൃദയം വിറയ്ക്കും!

ഡോക്ടർ വരുന്നു, സ്റ്റെതസ്കോപ്പിന്റെ നാദത്തിൽ,

"ലേസർ തോക്കുമായ് വരാം, കല്ലിനെ തോൽപ്പിക്കാം!"

നിന്റെ യാത്ര, ഓ കല്ലേ, പാറക്കെട്ടിന്റെ ഗാഥ,

മൂത്രനാളത്തിൽ നീ തുള്ളുന്നു, നൃത്തം പോലെ ചാഞ്ചാട്ട!

ഒരു ഗുളികയാൽ നിന്നെ ഞാൻ തുരത്തുമോ?

അതോ, സർജറിയുടെ മായാജാലം വേണോ?

ഓ, കിഡ്നി സ്റ്റോൺ, നിന്റെ രൂപം കാണാൻ മോഹം,

ക്രിസ്റ്റലിന്റെ തിളക്കം, മിന്നുന്നു സ്വപ്നം!

പക്ഷെ, നിന്റെ തമാശ, എന്റെ വയറ്റിൽ മുള്ള്,

നിന്നെ പുറത്താക്കാൻ ഞാൻ ജലം കുടിക്കും കുള്ള്!

ആശുപത്രിയുടെ കോലായിൽ, മന്ത്രിക്കും മെഷീനുകൾ,

നിന്റെ കോട്ട തകർക്കാൻ, ലേസർ വരുന്നു ശീലുകൾ!

ഓ കല്ലേ, നിന്റെ പടയോട്ടം ഇനി നിർത്തൂ,

എന്റെ വൃക്കയെ വിട്ട്, ദൂരെ പോ, മത്സരിക്കൂ!

നർമ്മത്തിന്റെ നുരയിൽ, പരിഹാസത്തിന്റെ മുത്തിൽ,

ഞാൻ കവിത രചിക്കുന്നു, വേദനയുടെ പുത്തിൽ!

കിഡ്നി സ്റ്റോൺ, നീ ഒരു തമാശ, പക്ഷെ വേണ്ട,

എന്റെ ശരീരത്തിൽനിന്ന്, ഇനി യാത്രയാകൂ, ഓട!

A hospital Experience

I was diagnosed with a stone in my left kidney a month and a half ago. First in medical college Treatment at a hospital close to home. After being left with no choice but to leave, he was taken to Kangazha Hospital, four kilometers away from his home. Coming for treatment He also went to Omallur, Pathanamthitta, to eat Ottamooli. Almost got to the hospital and walked there. A condition called pus in the urine occurs. First, I bought 10 days' worth of medicine and when that was over, I was done. Just when you think you've finally beaten the disease, Sudden onset of pain. Go to the nearest hospital and get some temporary pain medication. And then he reached the main hospital again (09-09-25). 

When we got there, the doctor asked us to admit him. But I said as much as I could and said that I wouldn't find the people here who could help me.

The doctor was not ready to accept it. In that case Decided to be admitted. Me was admitted to the general ward for men. It's because they don't want to change the ways they've lived. Tried to avoid making excuses. Admitted to the hospital I met many people I knew directly. Didn't go to communicate with anyone.

വാനജ

വാനജേ…

ദിവ്യസ്മിതം തൂകിയൊരു ജ്യോതിയായി നീ,

ഹൃദയാലയത്തിൽ അരുള് വീണപോലെ വന്നു…

സൗന്ദര്യസാരവുമായി മൃദുവായ് തെളിയുന്നു,

ദൈവാനുഗ്രഹം പോലെ പിറന്നാൾദിനത്തിൽ…

പ്രാർത്ഥനകൾ പൂത്തുയരുന്നേ —

നിന്റെ പേര് കേൾക്കുമ്പോൾ ദീപശിഖ പടരുന്നു…

പക്ഷിക്കൂജനത്തിലെ പവിത്രതയോളം,

നിന്റെ ജീവിതം ദേവഗന്ധം വീശുന്നു…

സ്വപ്നശാലഭങ്ങൾ ചിറകുതുറക്കുന്ന,

ജ്യോത്സ്നയായീ നീ വഴിയൊളിപ്പിക്കുന്നു…

പൂവണിയുന്ന പാതകളിൽ നീ നടക്കുമ്പോൾ,

ദേവതാരാഗങ്ങൾ ശാന്തമായി മിഴിയുന്നു…

കാറ്റിൻ വിരലുകളിൽ താലം പൊഴിയുമ്പോൾ,

നിന്റെ ചിരി വീണതാരമായി വിരിയും…

ആയിരം പൂക്കൾക്കും മീതെ തെളിയുന്ന,

ദിവ്യതാരമാണ് നിന്റെ മനസ്സിന്റെ പ്രകാശം

പ്രഭാതപ്രണവം പോലെ നിന്റെ ഹൃദയം,

ശുദ്ധമായൊരു സ്നേഹധ്യാനം പകരട്ടെ…

ദയയും കൃപയും കൂടെനിന്നു കാവൽ നിന്നാൽ,

നിന്റെ വഴികൾ എല്ലാം പ്രകാശമാകട്ടെ…

ജീവിതത്തിലുടനീളം ദേവാലാപനംപോലെ,

ശാന്തി, സ്നേഹം, നന്മ ഒഴുകിയിരിക്കട്ട്

ജന്മദിനാശംസകൾ വാനജേ…

നിന്റെ ഓരോ ശ്വാസവും ദിവ്യഗീതമാകട്ടെ…

നക്ഷത്രങ്ങൾ ചൊല്ലും ഈ മൃദുതാളത്തിൽ — സ്നേഹം നിനക്കായ്

ശാശ്വതാനുഗ്രഹമാകട്ടെ…

ആരോഗ്യ രാജ്യം, അപരാജിത രാജാവ്!"

"ആരോഗ്യ രാജ്യം, അപരാജിത രാജാവ്!"

മഹാരാജാവിനു ‘ആമേരിക്ക’ ചെന്ന്!

ജനങ്ങൾക്കിതാ സുരേഷേട്ടന്‍റെ ചെന്ത്!

തൃശ്ശൂരിൽ കേടായി കാഴ്‌ച,

വൈദ്യവിദ്യാലയത്തിൽ പടിച്ചു പാഴ്‌ച!

ഡോക്ടറില്ല, നഴ്‌സില്ല, ബഡ്ജറ്റില്ല,

ഇവിടെയാകെ രോഗികൾക്ക് ‘സപ്പോർട്ടില്ല’

മരുന്നില്ലേന്ന് ‘മാവേലി’ വിളിക്കുന്നു,

ബെഡില്ലാതെ പാവങ്ങൾ നിലവിളിക്കുന്നു!

ചൊല്ലാടും കൂട്ടായ്മ, ചോദിക്കും കക്ഷി:

"ഈ ആരോഗ്യമന്ത്രിയ്ക്ക് കിട്ടിയ ക്ഷീണമെന്ന് പക്ഷെ,

അമ്മയുടെ ശാരീരം പേടിപ്പെട്ടിപ്പോയ്,

നാട്ടുകാർക്കായ് ആരാ ഇനി ചിക്കിത്സ കൊയ്?"

രോഗികൾ നിക്കുമ്പോൾ വണ്ടി ‘ജപ്തി’

ആരോഗ്യവാഹനം കണ്ടക്ടർ അടിച്ചു കത്തി!

യൂനിഫോം തരിക്കില്ലാരും തൊഴിലാളിത്ത്,

ജീവനോടെ മരിക്കുമ്പോൾ മന്ത്രിമാർ പോയിട്ടു ഭക്തിത്ത്!

കറങ്ങുന്നു ആരോഗ്യമേഖലയുടെ ചക്രം,

കുറവാണ് ഉപകരണം – വലുതാണ് കക്ഷം!

ജനങ്ങൾക്കിതാ കെടുകാര്യസ്ഥതയുടെ പണി,

മരുന്നിന് പകരം മന്ത്രിയുടെ നൃത്തക്കാണി!

“ഹൈ ജൻസിനെന്താ നിന്നെ പണിയല്ലേ?”

“ഒരു തവണ ആശുപത്രിക്ക് വന്നിട്ട് നോക്കേ”

വൈദ്യശാസ്ത്രം പാഴ്‌ചയായി തീർന്നു,

മാലിന്യത്തിൽ മരുന്ന് മരണമാക്കി വീഴുന്നു!

ഇതാണോ കേരളം, ആരോഗ്യരാജ്യം?

മന്ത്രിമാരുമതിൽ പിന്നിൽ പൊങ്ങി രക്ഷം!

അറിഞ്ഞിട്ടും ഞങ്ങൾ എന്തു ചെയ്തു?

വീണ്ടും വന്നോരും ‘വോട്ട്’ എന്നൊന്ന് മതി എന്നു ചൊല്ലി തച്ചു!

മഹാരാജാവിന്റെ യാത്ര ഇന്നതേ യാത്ര,

നാടിന് രോഗം, മന്ത്രിക്ക് സുഖ യാത്ര!

പരിഹാസമാണ് നാം നിത്യവും കേൾക്കുന്ന,

ആരോഗ്യരാജ്യത്തെ പാരഡിയായി കണ്ടു നടക്കുന്ന!

“ഇതിൽ നമ്മൾ മിണ്ടാതിരുത്തിയോ,

നാളെ ശവപ്പെട്ടിക്കൂടെയാവും വോട്ടിങ് ബൂത്ത്!”

നപ്പാ

"നിപ്പൊന്നു പറയും, ആരോഗ്യ കേരളം!"

നിപ്പൊന്നു പറയും – "വന്തേനെ ഞാൻ!"

വാതിൽ പൂട്ടുന്നു – കേരളം മാന്!

മാസ്കിട്ടു ചീറ്റും – മന്ത്രി മാമൻ,

മൈക്ക് പിടിച്ചു: "കൂടുതൽ ‘പാന’!"

പന്തീർകാലം പാമ്പു പോലെ

പറഞ്ഞു നീങ്ങി നിപ്പു വിളിച്ച്,

പാർട്ടി വാഴുന്നു കൈയിൽ കിറ്റ്,

പൊട്ടിയിറങ്ങും വാർത്ത പൊക്കി!

ക്യാമറ കണ്ടാൽ മന്ത്രി വരും,

കോളറടിച്ചു ‘ടോണി’ പറയും,

"ഞാനില്ലേ കണ്ട്രോൾ റൂമിൻ്റെ ദേവൻ",

കേട്ടാൽ ശിഖാരി പാടും സേവൻ!

ഹോസ്പിറ്റലിൽ കിടന്നയാളേ,

ഹൃദയമില്ലേ നിനക്ക് വളഞ്ഞ്?

"പോസിറ്റീവ് ആണോ നെഗറ്റിവ് ആണോ?"

ഡോക്ടർ പോകുന്നു കഫിയുടച്ച്!

കച്ചവടമാകുന്നു പേടിക്കളികൾ,

പീപ്പിരിപ്പിക്കൂട്ടം ഫണ്ട് പിടിച്ച്,

"ഹേൽത്ത് ടൂറിസം" പേരു പറഞ്ഞ്

ഹോർമോൺ കൂട്ട് മരുന്ന് പൊട്ടി!

പ്ലാസ്മയില്ലേ? കിടക്കയില്ലേ?

പേപ്പറിൽ മാത്രം സുരക്ഷാ വീഥി,

‘ആരോഗ്യ കേരളം’ വേറെ ലെവൽ,

ആരില്ലേ ചോദിക്കാൻ ബോധം?

നേർത്ത പാളികളിൽ ജനങ്ങൾ നടന്നും,

മേഖലാ ഓഫീസിൽ ചായക്കട!

വിപത്ത് വരുമ്പോൾ വേനലായി

വീണ്ടും വരും “ആശ്വാസ ഭട!”

നിപ്പൊന്നു വരും, മന്ത്രി പറയും,

"ഞങ്ങൾ സജ്ജം!" എന്നൊരു ധ്വനി.

ജനമറയുന്നു പിന്നെയും പിന്നെ –

ആരോഗ്യം പോയ് മോക്ഷം സദനി!

ഗുരുവായൂർ കണ്ണാ

ഗുരുവായൂർ കണ്ണാ

ആലിലക്കണ്ണാ, ഗുരുവായൂരപ്പാ,

നിന്റെ തിരുമുഖം കാണാൻ മോഹം!

നീലമേഘമേ, മായാമോഹനാ,

പാലാഴിത്തീരത്തെ പൂമണം!

പീലിത്തോൽക്കും നിന്റെ ചന്ദനസൗരഭം,

ലോലമാം ഹൃദയം തഴുകുന്നു!

നിന്റെ കൺകളിൽ, കനകനീലിമ,

മന്ദമായ് മനസ്സിനെ ആനന്ദം!

ആലിലക്കണ്ണാ, ഗുരുവായൂരപ്പാ,

നിന്റെ തിരുമുഖം കാണാൻ മോഹം!

നീലമേഘമേ, മായാമോഹനാ,

പാലാഴിത്തീരത്തെ പൂമണം!

നിന്റെ നാമമേ, തേന്മഴയായ് വരും,

നെഞ്ചിലേ നന്മയെ തൂവുന്നു!

വേണുഗീതിയാൽ, ലോകമോഹനം,

ശ്രീനാഥാ, നിന്റെ കൃപ വേണം!

ആലിലക്കണ്ണാ, ഗുരുവായൂരപ്പാ,

നിന്റെ തിരുമുഖം കാണാൻ മോഹം!

നീലമേഘമേ, മായാമോഹനാ,

പാലാഴിത്തീരത്തെ പൂമണം!

തുളസിമാലയും, തൂമന്ദഹാസവും,

ഭക്തന്റെ ജന്മം നിനാദം!

നിന്റെ സന്നിധൗ, തൊഴുതു നിൽക്കവേ,

മോക്ഷമാം മുത്തിനെ കൈവരും!

ആലിലക്കണ്ണാ, ഗുരുവായൂരപ്പാ,

നിന്റെ തിരുമുഖം കാണാൻ മോഹം!

നീലമേഘമേ, മായാമോഹനാ,

പാലാഴിത്തീരത്തെ പൂമണം!