ആഴ്ച്ചാവൃത്തം

കവിത:- ആഴ്ച്ചാവൃത്തം

രചന നിധീഷ് എസ്സ് എഴുമാവിൽ

ചൊവ്വയുടൻ തുടക്കം 

ചൂടേറിയ വാക്കുകളുടെ കൊടുങ്കാറ്റ്,

ബഹളം, ഭീഷണി, ഭാവഭംഗി,

വാക്കുകൾ തമ്മിൽ കുരുങ്ങിയപ്പോൾ

അർത്ഥം ഒളിച്ചോടി.

ബുധനായി വന്നപ്പോൾ 

കൂട്ടയോട്ടം,

കീബോർഡുകൾക്ക് കാല് വളർന്നു,

ചിന്തകൾക്ക് തലകറക്കം,

ഓരോരുത്തനും ഓടി രക്ഷപെടാൻ

സ്വന്തം സത്യം ചുമന്നുകൊണ്ട്.

വ്യാഴം വന്നു 

യാത്ര തുടങ്ങി,

എന്നാൽ സമാധാനം കൂടെ വന്നില്ല;

ചോദ്യങ്ങൾക്ക് മറുപടിയില്ല,

മറുപടികൾക്ക് അർത്ഥമില്ല,

അർത്ഥത്തിന് ഉടമസ്ഥനുമില്ല.

വെള്ളിയോടെ 

ശമനത്തിന്റെ സൂക്ഷ്മ സൂചന,

തീ അണയുന്നില്ല,

പക്ഷേ ജ്വാല മന്ദമായി;

ഇടയ്‌ക്കിടെ മാത്രം

ഒരു മൂളൽ,

ഒരു ഞരക്കം 

ഉറക്കത്തിനുമുമ്പുള്ള ശരീരത്തിന്റെ

അവസാന പ്രതികരണം പോലെ.

ഞായറാഴ്ച 

പൊതു അവധി.

വാക്കുകൾക്കും അവധി,

വൈരങ്ങൾക്കും വിശ്രമം;

ആർക്കും ഒന്നും പറയാനില്ലാത്ത

ഒരു ശാന്തദിനം.

പക്ഷേ…

അഗമാന ബഹളത്തിൽ കാലുഷിതമായ

ആ ഗ്രൂപ്പിന്റെ

നിഴലുകളിൽ പതുങ്ങിയിരുന്ന

പുലികൾ

പതിയെ പുറത്തുചാടി.

പൊതുവേദിയിൽ മൗനം,

സ്വകാര്യ സന്ദേശങ്ങളിൽ

വീരവാദം;

“ഞാൻ പറഞ്ഞത് നീ കേട്ടോ?”

“അവൻ പറഞ്ഞത് നീ കണ്ടോ?”

എന്ന ചോദ്യങ്ങൾ

ഇൻബോക്സുകളിൽ കുത്തിവെച്ചു.

പരിഹാരങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയപ്പോൾ 

പുലികളും വീണ്ടും

കാട്ടിലേക്കു മടങ്ങി;

നഖങ്ങൾ മടക്കി,

പല്ലുകൾ മറച്ചു,

“ഞാൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല”

എന്ന നിസ്സാരതയോടെ.

ഇന്നിതാ 

ആ കൂട്ടായ്മ

പൂർണ്ണനിദ്രയിൽ.

ശ്വാസം മാത്രം ബാക്കി,

സ്വപ്നങ്ങൾ പോലും മൗനം.

ഭാവിയിൽ

വലിയത് ഒന്നുകൂടി സംഭവിച്ചാൽ,

അന്നേ ദിവസം

ഇത് വീണ്ടും ഉണരും 

ബഹളത്തിനായി,

കൂട്ടയോട്ടത്തിനായി,

പരിഹാസത്തിന്റെ

പുതിയ അധ്യായത്തിനായി.

ഇപ്പോഴോ?

ശാന്തമായി…

വളരെ ശാന്തമായി…

കൂട്ടായ്മ വീണ്ടും

നിദ്രയിലേക്കു പോയിരിക്കുന്നു.

ഈ കവിതയുടെ പ്രധാന വൃത്തം മുക്തവൃത്തം ആണ്.