വാനജ

വാനജേ…

ദിവ്യസ്മിതം തൂകിയൊരു ജ്യോതിയായി നീ,

ഹൃദയാലയത്തിൽ അരുള് വീണപോലെ വന്നു…

സൗന്ദര്യസാരവുമായി മൃദുവായ് തെളിയുന്നു,

ദൈവാനുഗ്രഹം പോലെ പിറന്നാൾദിനത്തിൽ…

പ്രാർത്ഥനകൾ പൂത്തുയരുന്നേ —

നിന്റെ പേര് കേൾക്കുമ്പോൾ ദീപശിഖ പടരുന്നു…

പക്ഷിക്കൂജനത്തിലെ പവിത്രതയോളം,

നിന്റെ ജീവിതം ദേവഗന്ധം വീശുന്നു…

സ്വപ്നശാലഭങ്ങൾ ചിറകുതുറക്കുന്ന,

ജ്യോത്സ്നയായീ നീ വഴിയൊളിപ്പിക്കുന്നു…

പൂവണിയുന്ന പാതകളിൽ നീ നടക്കുമ്പോൾ,

ദേവതാരാഗങ്ങൾ ശാന്തമായി മിഴിയുന്നു…

കാറ്റിൻ വിരലുകളിൽ താലം പൊഴിയുമ്പോൾ,

നിന്റെ ചിരി വീണതാരമായി വിരിയും…

ആയിരം പൂക്കൾക്കും മീതെ തെളിയുന്ന,

ദിവ്യതാരമാണ് നിന്റെ മനസ്സിന്റെ പ്രകാശം

പ്രഭാതപ്രണവം പോലെ നിന്റെ ഹൃദയം,

ശുദ്ധമായൊരു സ്നേഹധ്യാനം പകരട്ടെ…

ദയയും കൃപയും കൂടെനിന്നു കാവൽ നിന്നാൽ,

നിന്റെ വഴികൾ എല്ലാം പ്രകാശമാകട്ടെ…

ജീവിതത്തിലുടനീളം ദേവാലാപനംപോലെ,

ശാന്തി, സ്നേഹം, നന്മ ഒഴുകിയിരിക്കട്ട്

ജന്മദിനാശംസകൾ വാനജേ…

നിന്റെ ഓരോ ശ്വാസവും ദിവ്യഗീതമാകട്ടെ…

നക്ഷത്രങ്ങൾ ചൊല്ലും ഈ മൃദുതാളത്തിൽ — സ്നേഹം നിനക്കായ്

ശാശ്വതാനുഗ്രഹമാകട്ടെ…

ആരോഗ്യ രാജ്യം, അപരാജിത രാജാവ്!"

"ആരോഗ്യ രാജ്യം, അപരാജിത രാജാവ്!"

മഹാരാജാവിനു ‘ആമേരിക്ക’ ചെന്ന്!

ജനങ്ങൾക്കിതാ സുരേഷേട്ടന്‍റെ ചെന്ത്!

തൃശ്ശൂരിൽ കേടായി കാഴ്‌ച,

വൈദ്യവിദ്യാലയത്തിൽ പടിച്ചു പാഴ്‌ച!

ഡോക്ടറില്ല, നഴ്‌സില്ല, ബഡ്ജറ്റില്ല,

ഇവിടെയാകെ രോഗികൾക്ക് ‘സപ്പോർട്ടില്ല’

മരുന്നില്ലേന്ന് ‘മാവേലി’ വിളിക്കുന്നു,

ബെഡില്ലാതെ പാവങ്ങൾ നിലവിളിക്കുന്നു!

ചൊല്ലാടും കൂട്ടായ്മ, ചോദിക്കും കക്ഷി:

"ഈ ആരോഗ്യമന്ത്രിയ്ക്ക് കിട്ടിയ ക്ഷീണമെന്ന് പക്ഷെ,

അമ്മയുടെ ശാരീരം പേടിപ്പെട്ടിപ്പോയ്,

നാട്ടുകാർക്കായ് ആരാ ഇനി ചിക്കിത്സ കൊയ്?"

രോഗികൾ നിക്കുമ്പോൾ വണ്ടി ‘ജപ്തി’

ആരോഗ്യവാഹനം കണ്ടക്ടർ അടിച്ചു കത്തി!

യൂനിഫോം തരിക്കില്ലാരും തൊഴിലാളിത്ത്,

ജീവനോടെ മരിക്കുമ്പോൾ മന്ത്രിമാർ പോയിട്ടു ഭക്തിത്ത്!

കറങ്ങുന്നു ആരോഗ്യമേഖലയുടെ ചക്രം,

കുറവാണ് ഉപകരണം – വലുതാണ് കക്ഷം!

ജനങ്ങൾക്കിതാ കെടുകാര്യസ്ഥതയുടെ പണി,

മരുന്നിന് പകരം മന്ത്രിയുടെ നൃത്തക്കാണി!

“ഹൈ ജൻസിനെന്താ നിന്നെ പണിയല്ലേ?”

“ഒരു തവണ ആശുപത്രിക്ക് വന്നിട്ട് നോക്കേ”

വൈദ്യശാസ്ത്രം പാഴ്‌ചയായി തീർന്നു,

മാലിന്യത്തിൽ മരുന്ന് മരണമാക്കി വീഴുന്നു!

ഇതാണോ കേരളം, ആരോഗ്യരാജ്യം?

മന്ത്രിമാരുമതിൽ പിന്നിൽ പൊങ്ങി രക്ഷം!

അറിഞ്ഞിട്ടും ഞങ്ങൾ എന്തു ചെയ്തു?

വീണ്ടും വന്നോരും ‘വോട്ട്’ എന്നൊന്ന് മതി എന്നു ചൊല്ലി തച്ചു!

മഹാരാജാവിന്റെ യാത്ര ഇന്നതേ യാത്ര,

നാടിന് രോഗം, മന്ത്രിക്ക് സുഖ യാത്ര!

പരിഹാസമാണ് നാം നിത്യവും കേൾക്കുന്ന,

ആരോഗ്യരാജ്യത്തെ പാരഡിയായി കണ്ടു നടക്കുന്ന!

“ഇതിൽ നമ്മൾ മിണ്ടാതിരുത്തിയോ,

നാളെ ശവപ്പെട്ടിക്കൂടെയാവും വോട്ടിങ് ബൂത്ത്!”

നപ്പാ

"നിപ്പൊന്നു പറയും, ആരോഗ്യ കേരളം!"

നിപ്പൊന്നു പറയും – "വന്തേനെ ഞാൻ!"

വാതിൽ പൂട്ടുന്നു – കേരളം മാന്!

മാസ്കിട്ടു ചീറ്റും – മന്ത്രി മാമൻ,

മൈക്ക് പിടിച്ചു: "കൂടുതൽ ‘പാന’!"

പന്തീർകാലം പാമ്പു പോലെ

പറഞ്ഞു നീങ്ങി നിപ്പു വിളിച്ച്,

പാർട്ടി വാഴുന്നു കൈയിൽ കിറ്റ്,

പൊട്ടിയിറങ്ങും വാർത്ത പൊക്കി!

ക്യാമറ കണ്ടാൽ മന്ത്രി വരും,

കോളറടിച്ചു ‘ടോണി’ പറയും,

"ഞാനില്ലേ കണ്ട്രോൾ റൂമിൻ്റെ ദേവൻ",

കേട്ടാൽ ശിഖാരി പാടും സേവൻ!

ഹോസ്പിറ്റലിൽ കിടന്നയാളേ,

ഹൃദയമില്ലേ നിനക്ക് വളഞ്ഞ്?

"പോസിറ്റീവ് ആണോ നെഗറ്റിവ് ആണോ?"

ഡോക്ടർ പോകുന്നു കഫിയുടച്ച്!

കച്ചവടമാകുന്നു പേടിക്കളികൾ,

പീപ്പിരിപ്പിക്കൂട്ടം ഫണ്ട് പിടിച്ച്,

"ഹേൽത്ത് ടൂറിസം" പേരു പറഞ്ഞ്

ഹോർമോൺ കൂട്ട് മരുന്ന് പൊട്ടി!

പ്ലാസ്മയില്ലേ? കിടക്കയില്ലേ?

പേപ്പറിൽ മാത്രം സുരക്ഷാ വീഥി,

‘ആരോഗ്യ കേരളം’ വേറെ ലെവൽ,

ആരില്ലേ ചോദിക്കാൻ ബോധം?

നേർത്ത പാളികളിൽ ജനങ്ങൾ നടന്നും,

മേഖലാ ഓഫീസിൽ ചായക്കട!

വിപത്ത് വരുമ്പോൾ വേനലായി

വീണ്ടും വരും “ആശ്വാസ ഭട!”

നിപ്പൊന്നു വരും, മന്ത്രി പറയും,

"ഞങ്ങൾ സജ്ജം!" എന്നൊരു ധ്വനി.

ജനമറയുന്നു പിന്നെയും പിന്നെ –

ആരോഗ്യം പോയ് മോക്ഷം സദനി!

ഗുരുവായൂർ കണ്ണാ

ഗുരുവായൂർ കണ്ണാ

ആലിലക്കണ്ണാ, ഗുരുവായൂരപ്പാ,

നിന്റെ തിരുമുഖം കാണാൻ മോഹം!

നീലമേഘമേ, മായാമോഹനാ,

പാലാഴിത്തീരത്തെ പൂമണം!

പീലിത്തോൽക്കും നിന്റെ ചന്ദനസൗരഭം,

ലോലമാം ഹൃദയം തഴുകുന്നു!

നിന്റെ കൺകളിൽ, കനകനീലിമ,

മന്ദമായ് മനസ്സിനെ ആനന്ദം!

ആലിലക്കണ്ണാ, ഗുരുവായൂരപ്പാ,

നിന്റെ തിരുമുഖം കാണാൻ മോഹം!

നീലമേഘമേ, മായാമോഹനാ,

പാലാഴിത്തീരത്തെ പൂമണം!

നിന്റെ നാമമേ, തേന്മഴയായ് വരും,

നെഞ്ചിലേ നന്മയെ തൂവുന്നു!

വേണുഗീതിയാൽ, ലോകമോഹനം,

ശ്രീനാഥാ, നിന്റെ കൃപ വേണം!

ആലിലക്കണ്ണാ, ഗുരുവായൂരപ്പാ,

നിന്റെ തിരുമുഖം കാണാൻ മോഹം!

നീലമേഘമേ, മായാമോഹനാ,

പാലാഴിത്തീരത്തെ പൂമണം!

തുളസിമാലയും, തൂമന്ദഹാസവും,

ഭക്തന്റെ ജന്മം നിനാദം!

നിന്റെ സന്നിധൗ, തൊഴുതു നിൽക്കവേ,

മോക്ഷമാം മുത്തിനെ കൈവരും!

ആലിലക്കണ്ണാ, ഗുരുവായൂരപ്പാ,

നിന്റെ തിരുമുഖം കാണാൻ മോഹം!

നീലമേഘമേ, മായാമോഹനാ,

പാലാഴിത്തീരത്തെ പൂമണം!

ചമ്പക്കര വൈബ്

ചമ്പക്കര വൈബ്

കറുകച്ചാൽ ഒരു ദേശം, ചമ്പക്കര സ്വപ്നം!

കായലില്ല, കടലില്ല, വയലുകൾ തല്പനം!

കളരിപ്പാരമ്പര്യം, തലയുയർത്തും ഘനം,

നാലു കുറുപ്പന്മാർ, വെട്ടിപ്പിടിച്ചു ഭൂമി തനം!

മന്നത്തു പത്മനാഭൻ, ഒന്നാം നമ്പർ ബോസ്,

100 ഏക്കർ വെട്ടി, കാണിച്ചു ഒരു ഡോസ്!

പിന്നെ ഓരോരുത്തർ, കൊയ്തു പിടിച്ചു ലാൻഡ്,

ചമ്പക്കര ഒരു വൈബ്, ഒറിജിനൽ ഗ്രാൻഡ്!

നിന്റെ ജീപ്പിന്റെ ചക്രം, ആറെണ്ണം ഫുൾ സെറ്റ്,

സ്ഥലനാമം പേര്, വണ്ടി ഓടും ഹിറ്റ്!

മംഗലത്ത് പടി, ആശ്രമ പടി, റോഡ് വഴി,

മാങ്കുടിപ്പടി, തൊമ്മച്ചേരി, സുഭാഷ് പടി!

കറുകച്ചാൽ ഒരു ദേശം, ചമ്പക്കര സ്വപ്നം!

കായലില്ല, കടലില്ല, വയലുകൾ തല്പനം!

കളരിപ്പാരമ്പര്യം, തലയുയർത്തും ഘനം,

നാലു കുറുപ്പന്മാർ, വെട്ടിപ്പിടിച്ചു ഭൂമി തനം!

തിരുമുടി, കുരിശു കവല, നെത്തല്ലൂർ പടി,

ചമ്പക്കര പള്ളിപ്പടി, മാന്തുരുത്തി ഒഴുകി,

കുറുപ്പും കവല മാക്കി, തൈപ്പറമ്പ് ഓൺ ടോപ്,

ശ്രീരംഗം കളരി, ഒരു പഞ്ച്, നോ സ്റ്റോപ്പ്!

ചെറുമാക്കൽ പടി, ചിറക്കൽ കവല, ഫൈവ് ഏക്കർ ഗോ,

അഞ്ചാനിലും ഉമ്പിടി, കോളനി ഫുൾ ഫ്ലോ!

കൂത്രപ്പള്ളി തറ, ശാന്തിപുരം, നെടുങ്ങാട്,

പനയം പാല, കൊച്ചു പറമ്പ്, വെട്ടി കാവുങ്കൽ ഹോട്ട്!

പൈങ്കിളി കഥ, വിരിച്ചു പരവതാനി,

പഴയ സ്വയം പൊങ്ങികൾ, നാടിന്റെ മാനനീ!

കാഞ്ഞിരപ്പള്ളി നിരൂപകൻ, ഡോക്ടർ, എംഎൽഎ,

നായകൻ ഒരു വീരൻ, നാടിന്റെ ഫുൾ ജവാ!

സിനിമ പ്രേമികൾ, അഭിനേതാക്കൾ ഒപ്പം,

പല്ലു കൊഴിഞ്ഞ സിംഹങ്ങൾ, പോരാട്ടം ഒരു ടോപ്പം!

മദ്യം കുടിച്ചു മാത്രം, മരിച്ചവർ ഇവിടെ,

മലകളില്ല, കാടില്ല, വയലുകൾ മിന്നിടേ!

പാണന്റെ പാട്ട്, കേൾക്കാത്ത ഒരു നാട്,

കോട്ടയം നസീർ, ഇവിടെ ഒരു ബോൾഡ്!

എൻഎസ്എസ് ആശുപത്രി, ജനങ്ങൾക്ക് തുണ,

കറുകച്ചാൽ ഒരു ദേശം, ഫുൾ ഫൺ, ഫുൾ ഗുണ!

കറുകച്ചാൽ ഒരു ദേശം, ചമ്പക്കര സ്വപ്നം!

കായലില്ല, കടലില്ല, വയലുകൾ തല്പനം!

കളരിപ്പാരമ്പര്യം, തലയുയർത്തും ഘനം,

നാലു കുറുപ്പന്മാർ, വെട്ടിപ്പിടിച്ചു ഭൂമി തനം!

എണ്ണിയാൽ ഒടുങ്ങാത്ത, സവിശേഷത ഒക്കെ,

കറുകച്ചാൽ വൈബ്, ഹൃദയത്തിൽ ലോക്കേ!

ചമ്പക്കര നിന്റെ, പേര് മുഴങ്ങും ദൂരെ,

ഈ റാപ്പ് ഒരു സല്യൂട്ട്, നിന്റെ ഗ്ലോറി പോരേ!

ഒരു നദീനാദം

ഒരു നദീനാദം

നിന്റെ തീരം, ഭാരതപ്പുഴേ,

നിന്റെ ഗാഥ പാടുന്നു ഞാൻ,

നിന്നിൽ മുങ്ങി, നിന്നിൽ ലയിച്ചു,

മലയാളമനസ്സിന്റെ നാദമായ്.

അനന്തഗിരിമുടിയിൽ ജന്മം കൊണ്ടു,

നീലമലയുടെ മടിയിൽ തഴുകി,

നീ പാടി, നിന്നോളം പുരാതനം,

കേരളത്തിന്റെ ചരിത്രവഴിയിൽ.

കുഞ്ചന്റെ വാക്കും, തുഞ്ചന്റെ തൂലിക,

നിന്റെ തീരത്തു വിരിഞ്ഞ മഹിമ,

മലയാളഭാഷയ്ക്കു താമരപ്പൂ,

നിന്റെ തിരയിൽ നിന്നുയർന്നു.

നിന്റെ തീരം, പിതൃതർപ്പണത്തിന്,

മലയാളിയുടെ ഹൃദയം തേടുന്നു,

തിരകളിൽ പൂർവികർ മന്ത്രിക്കുന്നു,

നിന്നിൽ ലയിക്കുന്നു മോക്ഷഗാഥ.

കാലത്തിന്റെ കൈപ്പിടിയിൽ,

നിന്റെ നീർമുത്തുകൾ തിളങ്ങുന്നു,

ഓരോ മലയാളിക്കും നീ ഒരു,

പുണ്യസ്ഥലം, പവിത്രനദി.

നിന്റെ തിരകൾ, ഒരു ഗീതമായ്,

വയലേലകൾക്കു താലോലമായ്,

നെന്മണി തീർത്ത നിന്റെ മാറിൽ,

കേരളം കനവിന്റെ ചിത്രം വരച്ചു.

നിന്റെ ഓളങ്ങളിൽ ഓർമകൾ,

പുരാണകഥകൾ മുഴങ്ങുന്നു,

നിന്റെ നീർചുഴിയിൽ ലയിച്ചിടാം,

മലയാളിയുടെ മനസ്സിന്റെ ഗാനം.

ഭാരതപ്പുഴേ, നിന്റെ ഒഴുക്കിൽ,

ചിന്തകൾ തെളിയുന്നു, മനസ്സുണരുന്നു,

നിന്റെ തീരത്തു നിന്നു മലയാളി,

പിതൃസ്മൃതിയിൽ പുഷ്പമർപ്പിക്കുന്നു.

നിന്റെ നീർ, ഒരു ദർപ്പണമായ്,

കാലത്തെ, കനവിനെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു,

നിന്നിൽ ഞങ്ങൾ കാണുന്നു ജന്മം,

നിന്നിൽ ഞങ്ങൾ അർപ്പിക്കുന്നു.

ഭാരതപ്പുഴേ, നീ മാതൃനദി,

മലയാളത്തിന്റെ ആത്മഗീതി,

നിന്റെ തീരം, പുണ്യം, സ്നേഹം,

ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയം നിന്നിൽ ലയൻ.

നിന്നിൽ ഞങ്ങൾ ബലി അർപ്പിക്കുന്നു,

നിന്നിൽ ഞങ്ങൾ സ്വപ്നം കാണുന്നു,

നീ ഒഴുകുക, ഭാരതപ്പുഴേ,

മലയാളിയുടെ ജീവന്റെ തുടിപ്പായ്.

പുണ്യതീർത്ഥം

പുണ്യതീർത്ഥം

പുണ്യതീർത്ഥം തൊഴുതെത്തി, പിതൃനാമം ജപിച്ചിടാം,
ഓം പിതൃക്കൾക്ക് സ്വധാ നമഃ,
പിതൃനാമങ്ങൾക്ക് നമോ നമഃ,
തർപ്പയാമി സ്വധാ, സ്വധാ.

നീർത്തുള്ളിപോൽ മനം ശാന്തം, ശാന്തി തൻ ഗംഗ ഒഴുകവേ.
ഓം പിതൃക്കൾക്ക് സ്വധാ നമഃ,
പിതൃനാമങ്ങൾക്ക് നമോ നമഃ,
തർപ്പയാമി സ്വധാ, സ്വധാ.

തിലോദകം കരം നീട്ടി, തർപ്പണം

ഭക്തി നിറഞ്ഞിടാം,
ഓം പിതൃക്കൾക്ക് സ്വധാ നമഃ,
പിതൃനാമങ്ങൾക്ക് നമോ നമഃ,
തർപ്പയാമി സ്വധാ, സ്വധാ.

ആകാശമാം പിതൃലോകം, താരകം പോലെ വിളങ്ങവേ.
ഓം പിതൃക്കൾക്ക് സ്വധാ നമഃ,
പിതൃനാമങ്ങൾക്ക് നമോ നമഃ,
തർപ്പയാമി സ്വധാ, സ്വധാ.

ദോശയും ചമ്മന്തിയും

ദോശയും ചമ്മന്തിയും

ദോശയെ കണ്ടു, ചമ്മന്തി ചിരിച്ചു,

തവയിൽ നിന്നു, നീ വന്നു വിരിച്ചു!

ചൂടിൽ തിളങ്ങി, സ്വർണ്ണം പോലെ,

നിന്റെ മുന്നിൽ, വയറു കലങ്ങി!

ദോശേ, നീ ഒരു പഞ്ചാരപ്പാത്രം,

നിന്റെ നൃത്തം, തവയിൽ ഒരു താമര!

കറങ്ങി വരുമ്പോൾ, മനസ്സിനെ കൊള്ളും,

ചമ്മന്തി കൂടെ, വായിൽ സ്വർഗ്ഗം തുള്ളും!

നിന്റെ രൂപം, ചന്ദ്രനെപ്പോലെ,

വെളുത്തു തിളങ്ങും, മനം കവർന്നു!

ചമ്മന്തി ചുവപ്പ്, തീ പോലെ,

നാവിൽ തൊട്ടാൽ, ഹോ! ഉത്സവം!

പക്ഷേ, ദോശേ, നിന്റെ ഒരു കുസൃതി,

തവയിൽ ഒട്ടി, കാണിക്കും ദുഷ്ടതി!

ചമ്മന്തി ഇല്ലെങ്കിൽ, നീ ഒരു പേപ്പർ,

നിന്റെ രുചി, ഹോ! കടലാസിന്റെ കോപ്പർ!

ദോശ, നിന്റെ പേര്, ഒരു മായാജാലം,

ചമ്മന്തി കൂടെ, രുചിയുടെ കോലാഹലം!

നിന്റെ ‘ദോശ’ കഴിച്ചാൽ, മനസ്സ് ‘ദോഷ’മാകും,

ചമ്മന്തി ഇല്ലെങ്കിൽ, വായിൽ ‘കോഴ’ വരും!

ചമ്മന്തി, നിന്റെ തനിനാടൻ ചന്തം,

തേങ്ങയും മുളകും, ഒരു രാഗമന്ത്രം!

നിന്റെ കൂടെ, ദോശ ഒരു രാജാവ്,

ഇല്ലെങ്കിൽ, ഹോ! വെറും പാവം കാഴ്ച!

പലഹാരങ്ങൾ, വലുതല്ലേ, നിന്റെ മുന്നിൽ?

പക്ഷേ, ദോശേ, നിന്റെ മുന്നിൽ അവ കുഞ്ഞ്!

ചമ്മന്തി കൂടെ, നിന്റെ രുചി അതിശയം,

അടുക്കളയിൽ, നീ രാജ്ഞിയും രാജാവും!

ഓ ദോശേ, ചമ്മന്തി, നിന്റെ ജോടി,

ചിരിപ്പിക്കും, വയറിന്റെ കോമഡി!

തവയിൽ നിന്നു, നീ വന്നു കളിക്കും,

ഇന്നേ നാഴിക, നിന്റെ പേര് ഞാൻ പാടും!

നിധീഷ് എസ് എഴുമാവിൽ

പുട്ട്

പുട്ട്

അവിടെ നിന്നൊരു പുട്ട്, കുഴലിൽ നിന്നു പുറപ്പെട്ടു,

മണം പരത്തി മനം കവർന്നു, മേഘം പോലെ വിരിഞ്ഞു!

പൊടി പോലെ പൊടിഞ്ഞു, അരിയുടെ അവകാശി,

നിന്റെ മുന്നിൽ നിന്നാലോ, വയറ്റിൽ ചിരി പൊന്തുന്നു!

പുട്ടിന്റെ രൂപം, ഹോ! ചന്ദ്രനെ വെല്ലും,

വെളുത്തു തിളങ്ങും, മനസ്സിനെ കൊള്ളും!

കുഴലിൽ നിന്ന് വരുമ്പോൾ, കുണുങ്ങി ചിരിക്കും,

നിന്റെ കൈയിൽ കിട്ടിയാൽ, വായിൽ തുള്ളും!

പോലെ പുകയുന്നു, മേഘം മുകിലിന്റെ,

നിന്റെ നാവിൽ വെണ്ണ പോലെ ഉരുകുന്നു!

കടലയോടൊപ്പം കഴിച്ചാൽ, ഹോ! രസം,

സ്വർഗ്ഗം വന്നു നിന്റെ വായിൽ വസിക്കും!

പക്ഷേ, പുട്ടേ, നിന്റെ ഒരു കുസൃതി,

കുഴലിൽ കുടുങ്ങി, നീ കാണിക്കും ദുഷ്ടതി!

ഒറ്റയ്ക്കു നിന്നാൽ, ഒരു മരപ്പാവ,

കടലയില്ലെങ്കിൽ, വായിൽ കല്ലു പോലെ!

പുട്ട്, നിന്റെ പേര്, ഒരു മന്ത്രം തന്നെ,

വായിൽ വെച്ചാൽ, മനസ്സ് നിന്റെ കിന്നരം!

പക്ഷേ, കടല കൂടെ വേണം, അല്ലെങ്കിൽ,

നിന്റെ ‘പുട്ട്’ പോലെ, മനസ്സ് ‘പൊട്ടും’!

ചിലർ പറയും, പുട്ട് ഒരു ലളിതം,

പക്ഷേ, അതിന്റെ ചരിത്രം, മഹനീയം!

അരിയും തേങ്ങയും, ചേർന്നൊരു യോഗം,

നിന്റെ മുന്നിൽ, ബിരിയാണി പോലും ഓടും!

ബിരിയാണി വലുതല്ലേ, നിന്നോടു മുന്നിൽ?

പക്ഷേ, പുട്ടേ, നിന്റെ മുന്നിൽ അത് കുഞ്ഞ്!

നിന്റെ ഒരു കടി, മനസ്സിനെ കീഴടക്കും,

അടുക്കളയിൽ നിന്ന്, രാജാവായ് നീ മാറും!

ഓ പുട്ടേ, നിന്റെ ഹാസ്യം അപാരം,

നിന്നെ കഴിച്ചാൽ, വയറ്റിൽ ഉത്സവം!

കുഴലിൽ നിന്നു വന്നു, നീ മനം കവരും,

ഇന്നേ നാഴിക, നിന്റെ പേര് ഞാൻ പാടും!

നിധീഷ് എസ് എഴുമാവിൽ

പ്രണയ കഥകൾ

പ്രണയ കഥകൾ

പ്രണയ കഥകൾ, മനസ്സിൽ മുറിവേൽപ്പിക്കും,

നിന്റെ മിഴികളിൽ, ഒരു കാവ്യം മിന്നും.

നിന്റെ സ്പർശം, മഴയായ് പെയ്ത മോഹം,

പക്ഷേ, വേർപാടിന്റെ തീയിൽ വെന്തു മാഞ്ഞു.

നദിയുടെ ഗാനം, നിന്റെ നാമം ചൊല്ലി,

നിന്റെ ചിരി, താരകമായ് ഹൃദയം തൊട്ടു.

എന്നിട്ടും, കാലം തൻ മായിക നൃത്തത്തിൽ,

നിന്റെ ഓർമ്മകൾ, നൊമ്പരമായ് മാറി.

ഒരു മഞ്ഞുതുള്ളിയിൽ, നിന്റെ മുഖം തെളിഞ്ഞു,

നിന്റെ വാക്കുകൾ, കാറ്റിന്റെ ലാളനയായ്.

പക്ഷേ, ആ സ്വപ്നം, മങ്ങിത്തെളിഞ്ഞ നിഴലിൽ,

നിന്റെ കഥ, എന്റെ ജന്മം തലോടുന്നു.

പ്രണയ കഥകൾ, തീരാത്ത ഒരു പുസ്തകം,

നിന്റെ നോട്ടം, എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ചിത്രം.

എങ്കിലും, വിരഹത്തിന്റെ തണുപ്പിൽ,

നിന്റെ പാദമുദ്ര, മണ്ണിൽ മായുന്നു.

നിധീഷ് എസ് എഴുമാവിൽ

സ്പർശം

സ്പർശം

സ്പർശം, നിന്റെ കൈവിരലിന്റെ തലോടൽ,

ഹൃദയത്തിൽ തീനാളമായ്, മുറിവായ് മാറി.

നിന്റെ ചൂടിൽ, ഒരു പുഷ്പത്തിന്റെ ഗന്ധം,

പക്ഷേ, വിരഹത്തിന്റെ തണുപ്പിൽ മങ്ങി.

നിന്റെ സ്പർശം, ഒരു തിരയുടെ ലാളനം,

മനസ്സിന്റെ തീരത്ത്, ഓർമ്മയായ് ഒഴുകി.

നിന്റെ നിശ്വാസം, മഴനൂലിന്റെ സ്വരം,

എന്നിട്ടും, മൗനത്തിൽ മായുന്നു, സഖേ.

കാറ്റിന്റെ മന്ത്രം, നിന്റെ സ്പർശം പാടി,

നിന്റെ ചിരി, ഒരു നക്ഷത്രം തീർത്തു.

പക്ഷേ, ആ താരം, ആകാശത്തിൽ മറഞ്ഞു,

നിന്റെ വേർപാട്, എന്റെ ജന്മം

നോവിച്ചു.

നിധീഷ് എസ് എഴുമാവിൽ

സ്പർശം, നീയൊരു തീരാത്ത കനവിന്റെ ശേഷിപ്പ്,

നിന്റെ ഓർമ്മ, ഹൃദയത്തിൽ മുള്ളുപോൽ കിടക്കും.

എങ്കിലും, നിന്റെ സ്പർശത്തിന്റെ മായികം,

എന്റെ ജീവനിൽ, എന്നും നിറയ്ക്കും.

ജീവിത സഖി

ജീവിത സഖി

ജീവിത സഖി, നീയൊരു മായുന്ന സ്വപ്നം,

നിന്റെ മൗനം, ഹൃദയത്തിൽ മുള്ളുപോൽ നോവ്.

നിന്റെ ചിരി, ഒരു താരകം തീർത്ത മോഹം,

പക്ഷേ, വിരഹത്തിൻ തീക്കനലായ് മാഞ്ഞു.

കാലം തൻ ചക്രം, നിന്റെ പാദം തേടി,

നിന്റെ ഓർമ്മകൾ, തിരയായ് മനസ്സിൽ തോഴി.

നിന്റെ സ്പർശം, ഒരു മഞ്ഞുതുള്ളിയായ്,

എന്റെ ജന്മത്തിൽ, പൊഴിഞ്ഞു മറഞ്ഞു.

നിന്റെ നോട്ടം, ഒരു കടൽതീരത്തിന്റെ ഗാനം,

നിന്റെ വാക്കുകൾ, മഴയായ് പെയ്ത മന്ത്രം.

എന്നിട്ടും, ഒരു നിഴലിന്റെ തണലിൽ,

നിന്റെ സാന്നിധ്യം, കനവായ് മാറുന്നു.

ജീവിത സഖി, നീയൊരു തീരാത്ത കാവ്യം,

നിന്റെ വേർപാട്, ഒരു മുറിവായ് ഹൃദയം.

എങ്കിലും, നിന്റെ ഓർമ്മയിൽ ഞാൻ ജീവിക്കും,

നിന്റെ പ്രണയം, എന്റെ ജന്മം നിറയ്ക്കും.

നിധീഷ് എസ് എഴുമാവിൽ

പ്രണയനൊമ്പരം

പ്രണയനൊമ്പരം

പ്രണയം, നിന്നിൽ മുന്മനം മുറിഞ്ഞ മോഹം,

നിന്റെ മിഴിനീർത്തുള്ളി, തീക്കനൽനോവ്.

മൗനം തൻ ചുണ്ടിൽ പൂക്കാത്ത പുഷ്പം,

ഓർമ്മകൾ, ഹൃദയത്തിൽ വീണ മുള്ളുപോൽ.

കാറ്റിന്റെ ഗാനം, നിന്റെ നാമം പാടി,

നിന്റെ നോട്ടം, ഒരു നക്ഷത്രം തീർത്തു.

പക്ഷേ, ആ നക്ഷത്രം മങ്ങിത്തെളിഞ്ഞു,

നിന്റെ വിരഹം, എന്റെ ജന്മം ശിക്ഷ.

കടൽത്തീരത്തെ തിരകൾ, നിന്റെ ഓർമ്മ,

ഒരു നിമിഷം ചേർത്തു, മറ്റൊരു നിമിഷം തട്ടി.

നിന്റെ ചിരി, ഒരു മഞ്ഞുതുള്ളിയായ്,

എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ, പൊഴിഞ്ഞു മായുന്നു.

പ്രണയം, ഒരു കനവിന്റെ തീരാത്ത കഥ,

നിന്റെ മുഖം, മനസ്സിൽ മായാത്ത ചിത്രം.

എന്നിട്ടും, ഒരു നോവിന്റെ നിഴലിൽ,

നിന്റെ പാദമുദ്ര, മാഞ്ഞുപോകുന്നു.

നിധീഷ് എസ് എഴുമാവിൽ

കാരണഭൂതൻ

കാരണഭൂതൻ

കാരണഭൂതൻ, കവിതയുടെ കാറ്റുപോലെ,

വാക്കുകൾ വീശുന്നു, മനസ്സിന്റെ വാട്ടിൽ!

അലങ്കാരം തൂകി, ഉപമ പോലെ മിന്നുമ്പോൾ,

പഞ്ചായത്ത് ഓഫീസിൽ, വോട്ടുപോലെ തിളങ്ങും!

ചിരിയാണ് മരുന്ന്, എന്നവൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ,

നാട്ടുകാർ ചിരിച്ചു, വയറു വേദനിച്ചപ്പോൾ!

കാവ്യത്തിന്റെ കൊമ്പിൽ, തമാശയുടെ പൂക്കൾ,

കാരണഭൂതന്റെ വാക്ക്, തേനിന്റെ ഊക്കൾ!

പുഴയോട് പറഞ്ഞു, “നീയൊഴുകൂ മെല്ലെ,”

പക്ഷേ, മഴ വന്നപ്പോൾ, പുഴയും “ഓടി”!

മലയാളം മധുരം, കവിതയിൽ അലിഞ്ഞിടും,

കാരണഭൂതന്റെ ചിരി, ഹൃദയത്തിൽ മുഴങ്ങിടും!

കവിതയിൽ തമാശ, അലങ്കാരം തിളങ്ങവേ,

കാരണഭൂതന്റെ നാട്ടിൽ, ചിരി പടരുന്നേ!

മലയാളമേ, നിന്റെ വാക്കിന്റെ മായാജാലം,

വായിച്ചാൽ ചിരിക്കും, ഹൃദയം സന്തോഷം!

പിണറായി വിജയൻ,

പിണറായി വിജയൻ

പിണറായി വിജയൻ, നാടിന്റെ നായകൻ,

മുഖ്യന്റെ വാക്കുകൾ, തേനൊഴുകും തൂലിക!

ധർമ്മടം മണ്ഡലത്തിൽ, വോട്ടുകൾ വാരിയെ,

ചിരി പോലെ പൊട്ടുന്നു, ജനത്തിന്റെ ആർപ്പുവിളി!

അലങ്കാരം ചേർത്താൽ, ഉപമ തിളങ്ങിടും,

മന്ത്രിസഭ പോലൊരു, കസവുസാരി മിന്നിടും!

വൈദ്യുതി മിന്നൽ പോലെ, നാടിനെ പ്രകാശിപ്പിച്ചു,

പക്ഷേ, ബില്ല് വന്നപ്പോൾ, ജനം കുറച്ച് ഞെട്ടി!

സദ്യയിൽ പായസവും, പ്രസംഗത്തിൽ തമാശയും,

പിണറായി പറഞ്ഞാൽ, ചിരി മുഴങ്ങും നാട്ടിലും!

ലാവലിൻ കേസിനെ, കോടതിയിൽ തോൽപിച്ചു,

എന്നിട്ടും ചിലർ പറയും, "അയ്യോ, അതെന്തിന്?"

മലയാളം സ്നേഹിക്കും, വാക്കിന്റെ മാന്ത്രികൻ,

കേരളം കാത്തിടും, ജനമനസ്സിന്റെ ശില്പിയാൻ!

ഹാസ്യവും കലർത്തി, കവിതയിൽ തിളങ്ങവേ,

പിണറായി, നിന്റെ ചിരി, നാടിന്റെ സന്തോഷം!

മലയാളം

മലയാളം

മലയാളം മധുരം, വാക്കിന്റെ തേനിൽ,

പുഴയോ പോലൊഴുകും, മനസ്സിന്റെ വീണിൽ!

അലങ്കാരം ചേർത്താൽ, ഉപമ തിളങ്ങും,

നിന്റെ മൊബൈലിന്റെ 'ടോർച്ച്' പോലെ!

കവിതയ്ക്ക് ചന്ദനം, വാക്കിന്റെ ഗന്ധം,

ചിരി പോലെ പൊട്ടുന്നു, ഓണപ്പടക്കം!

കുമാരന്റെ കവിത, കുഞ്ഞന്റെ നാടകം,

മലയാളം കേട്ടാൽ, മനസ്സ് ആടും!

വായ്നോട്ടം ചെയ്യുമ്പോൾ, വാക്കുകൾ തെറ്റും,

"അയ്യോ, ഈ 'സ' 'ശ' ആയോ!" എന്ന് ചൊല്ലും!

എന്നാലും മലയാളം, നമ്മുടെ മുത്തല്ലോ,

ചിരിയും കവിതയും, ഹൃദയത്തിൽ കെട്ടല്ലോ!

മലയാളമേ, നിന്റെ മായിക വാക്കുകൾ,

ചിരി തൂകി, മനസ്സിൽ തിളക്കം പകരുന്നു!

കവിതയിൽ അലങ്കാരം, ഹാസ്യം നിറഞ്ഞു,

വായിച്ചാൽ ചിരിക്കൂ, മലയാളം സന്തോഷം!

ഓണം

ഓണം

ഓണം വന്നേ, പൂക്കളം തീർത്തേ,

പുല്ലാംകുഴലിന്റെ രാഗം മൂളത്തേ!

മാവേലി രാജാവോ, ട്രാഫിക്കിൽ പെട്ടോ,

ഓട്ടോയിൽ വരുന്നു, കുട മറന്നോ!

അലങ്കാരം വാരി, വാക്കുകൾ തീർത്തു,

കസവുസാരിയിൽ ചന്ദനം പൂശിയൂ!

പായസം കുടിച്ചാൽ, മനസ്സ് തുള്ളും,

ഒരു സ്പൂൺ കൂടുതൽ, വയറ്റിൽ കുള്ളും!

പൂക്കളം നോക്കി, പൂവ് മോഷ്ടിച്ചു,

അയലത്തെ ചേച്ചി, "നിന്നെ കണ്ടു!"

ഓണസദ്യയുടെ മണം, മലയാള നാട്ടിൽ,

ചക്കയും പപ്പടവും, ചിരി തലോടിൽ!

ഓണമേ, മലയാളം, നിന്റെ വർണ്ണത്തിൽ,

ഹൃദയം തുള്ളുന്നു, ചിരി മുഴങ്ങുന്നു!

കവിതയിൽ ഓണത്തിന്റെ തിളക്കം നിറഞ്ഞു,

വായിച്ചു ചിരിച്ചാൽ, ഓണം സന്തോഷം!

ഹൃദയം

ഹൃദയം

ഹൃദയം പാടുന്നു, കവിത മൂളുന്നു,

പുഴയിൽ താമര പോലെ തോണി നീങ്ങുന്നു!

മലയാളം മധുരം, മോഹനം വാക്കിൽ,

ചിരി കലർന്നാൽ പിന്നെ തേൻ തുള്ളി!

അലങ്കാരം വാരി, വാക്കുകൾ തൂകി,

ഉപമ കൊണ്ട് മനസ്സിനെ മൂക്കി!

കാമുകന്റെ കണ്ണ്, നിന്റെ കവിത പോലെ,

നോക്കിയാൽ മതി, മനം കീഴടങ്ങി!

കാവ്യം പോലൊരു കോഴി, കൊക്കരിക്കുന്നു,

വാക്കിന്റെ വേലിയിൽ ചിരി പൊട്ടുന്നു!

ഓണപ്പൂവിന്റെ നിറവും, ചന്ദന ഗന്ധവും,

മലയാളം കവിത, ഹൃദയം തലോലം!

ചിരി കലർന്നൊരു കവിത, ഇതാ തയ്യാർ,

വായിച്ചു ചിരിച്ചാൽ, മനസ്സ് സന്തോഷം!

ഹൃദയേ, മലയാളം, നിന്റെ കളിവാക്കിൽ,

അലങ്കാരം തിളങ്ങും, ചിരി മുഴങ്ങും!

മാമ്പഴം

മാമ്പഴം

മാമ്പഴം, ഹോ! മഞ്ഞ മുത്തേ,

കുഞ്ഞു നാവിന്റെ കുസൃതി ചങ്ങാത്തേ!

മരത്തിൽ തൂങ്ങി കളി ചിരിക്കും,

കാറ്റിൽ ആടും മധുരക്കുള്ളേ!

തേനിനെപ്പോലെ രസം പൊന്തും,

കടിച്ചു നോക്കിയാൽ മനസ്സു മിന്നും!

പക്ഷേ, ഹായ്! മുഖം മുഴുവൻ,

മാമ്പഴം തേച്ച പൊന്മഴുവൻ!

അമ്മ വരുന്നു, കണ്ണു തുറന്ന്,

“നിന്റെ മുഖം മാം കോമഡി കണ്ടൻ!”

കുഞ്ഞു കൈകൊണ്ടു തുടച്ചു നോക്കും,

പശ പശപ്പിൽ ചിരി പൊട്ടിക്കും!

അമ്മ വരുന്നു, കണ്ണു തുറന്ന്,

“നിന്റെ മുഖം മാം കോമഡി കണ്ടൻ!”

കുഞ്ഞു കൈകൊണ്ടു തുടച്ചു നോക്കും,

പശ പശപ്പിൽ ചിരി പൊട്ടിക്കും!

ചക്കക്കൂട്ടിൽ

ചക്കക്കൂട്ടിൽ

ചക്കപ്പഴം, ഹോ! കൊച്ചു മുള്ളൻ,

മുള്ളു കൊണ്ടൊരു മൂഷിക രാജൻ!

പച്ച മേനിയിൽ പൊന്തി നിന്നോൻ,

കുഞ്ഞു മക്കൾക്കു കൗതുക ദാനം!

കനി മധുരം, തേൻ പോലെ ചൊല്ലും,

നാവു തുള്ളും, മനസ്സു മെല്ലും!

പക്ഷെ, ഹായ്! കൈ പശ പശപ്പ്,

ചക്ക കളിച്ചാൽ കുസൃതി കൂപ്പ്!

വെട്ടി എടുക്കാൻ അമ്മ വരുന്നു,

ചക്കയെ കണ്ടാൽ ചിരി പൊടുന്നു!

“കുഞ്ഞേ, നിന്റെ വായിൽ കനിയോ,

പല്ലിനിടയിൽ കുറ്റി മനോജ്ഞോ?”

ചക്കേ, ചക്കേ, നീ കളിക്കാരൻ,

മക്കൾക്കെല്ലാം നീ മധുരാരൻ!

ഒട്ടും മടിക്കാതെ കടിച്ചു നോക്കാം,

ചക്കക്കൂട്ടിൽ ചിരിച്ചു കളിക്കാം!

Nidheesh S Ezhumavil